hy    |   fr

Վրիպութիւն (ութեան)

s.

cf. Վրիպանք.

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif վրիպութիւն վրիպութիւնք
accusatif վրիպութիւն վրիպութիւնս
génitif վրիպութեան վրիպութեանց
locatif վրիպութեան վրիպութիւնս
datif վրիպութեան վրիպութեանց
ablatif վրիպութենէ վրիպութեանց
instrumental վրիպութեամբ վրիպութեամբք